Родителите често се прашуваат зошто детето дома се однесува сосема поинаку пред мајката отколку пред таткото – понекогаш е поемотивно и поискрено со мајката, додека со таткото може да биде посмирено, поповлечено или попослушно.
Ваквите разлики најчесто се природен резултат на емоционалните улоги, социјалните очекувања и начинот на кој се развива врската со родителите.
Во многу семејства, мајката е првото и главно „безбедно пристаниште“. Со неа, детето поминува најмногу време во раните години и учи да ги препознава и регулира емоциите со неа. Затоа децата често покажуваат силни емоции пред своите мајки: лутина, тага, фрустрација, но и потреба за блискост. Ова не е знак на непочитување, туку на доверба. Детето знае дека може да си дозволи да биде ранливо бидејќи верува дека ќе биде прифатено.
Татковците, во перцепцијата на децата и општеството, често се сметаат за авторитет или некој што поставува јасни граници. Децата може да се однесуваат повоздржано, посериозно или поучтиво во нивно присуство, а некои може да имаат и желба да се докажат преку игра, натпревар или хумор.
Различните реакции не значат дека едната врска е поважна од другата – тие само се обоени различно.
Мајките и татковците честопати несвесно применуваат различни стилови на родителство. Некои се потрпеливи во разговорот, други реагираат побрзо на правилата. Децата се прилагодуваат на ова, учејќи што да очекуваат од кој родител и како да се однесуваат во различни ситуации.
Различното однесување со мајката и таткото може да биде знак за здраво прилагодување и богати односи. Проблемот се јавува само кога детето покажува страв, повлекување или екстремна вознемиреност со едниот родител, или ако однесувањето на родителите е постојано во конфликт. Во овие случаи, важно е да се разговара, да се координираат пристапите и, доколку е потребно, да се побара стручна поддршка.
Различното однесување на децата кон мајките и татковците не е знак на проблем, туку огледало на сложени, но природни семејни односи. Токму во оваа разновидност децата учат да градат односи и да се разбираат себеси.
