Повеќе од половина век по смртта на Џими Хендрикс, човек кој бил покрај него во последните години од неговиот живот откри што му рекол легендарниот гитарист последен пат.
Ерик Барет, кој работел како роуди и близок соработник на Хендрикс од 1968 до 1970 година, во своите нови мемоари „Experienced: On the Road with Jimi Hendrix and Beyond“ се навраќа на хаотичниот последен официјален концерт на музичарот и драматичните моменти што следувале по него.
Настапот се одржал на фестивалот на островот Фемарн во Германија во септември 1970 година. Според Барет, атмосферата била исклучително напната, а стотици членови на мотоциклистичката група „Хелс Ејнџелс“ практично ја презеле контролата врз просторот.
Тој тврди дека обезбедувањето било растерано, а дел од посетителите биле тепани и ограбувани. Хендрикс, откако ја видел ситуацијата, се повлекол и останал сам пред настапот.
Следниот ден сепак излегол на сцена.
Публиката не го пречекала најдобро, а во еден момент се слушнале и свирежи. Хендрикс, познат по својата духовитост и самодоверба на сцената, не се повлекол и го завршил настапот.
По концертот започнала вистинската драма.
Барет се обидувал што побрзо да ги одведе Хендрикс и останатите членови на екипата до автомобилите со кои требало да го напуштат островот. Тогаш биле опколени од членови на „Хелс Ејнџелс“.
Според неговото сведоштво, еден од нив се обидел со палка да го удри тур-менаџерот Гери Стикелс во главата.
Барет ја кренал раката и го примил ударот наместо него.
„За малку ќе се онесвестев од болката“, се присетува тој.
Успеале да влезат во автомобилот, а Хендрикс, кој видел што се случило, постојано го гледал Барет.
„Добар ли си, Ерик? Добар ли си?“, го прашувал Хендрикс.
Барет денес вели дека тоа биле последните зборови што Џими Хендрикс некогаш му ги кажал.
Само 12 дена подоцна, на 18 септември 1970 година, Хендрикс починал во Лондон на само 27-годишна возраст.
Според официјалниот наод, музичарот починал од задушување по повраќање, додека бил под дејство на барбитурати.
Неговата смрт со децении е предмет на различни теории на заговор, но Барет категорично ги отфрла тврдењата дека Хендрикс бил убиен.
Тој смета дека станувало збор за трагична несреќа поврзана со таблети за спиење.
Во мемоарите Барет открива и сосема поинаква страна од музичарот кој на сцената изгледал див, непредвидлив и речиси незапирлив.
Според него, надвор од сцената Хендрикс бил тивок, љубезен и срамежлив човек, кој честопати бил несигурен во сопствениот успех.
Барет се сеќава и на еден разговор во авион кога Хендрикс го прашал нешто што денес звучи речиси неверојатно:
Дали луѓето ќе ме паметат?
Барет му одговорил дека нема за што да се грижи.
Повеќе од половина век подоцна, одговорот на тоа прашање е јасен – Џими Хендрикс остана една од највлијателните фигури во историјата на рок-музиката и човек кој засекогаш го промени начинот на кој се свири електрична гитара.
