Антонијо Милошоски во објава на Фејсбук предупреди дека споменувањето на македонскиот јазик во преговарачката рамка не претставува гаранција за негово вклучување меѓу службените јазици на Европската Унија. Тој упати критики кон претседателот на СДСМ, Венко Филипче, обвинувајќи го дека со спротивните тврдења создава „чувство на лажна сигурност“ во јавноста.
Милошоски се повикува на правилото за едногласно одлучување во Советот на ЕУ, оценувајќи дека противењето на само една земја членка може да го спречи добивањето таков статус.
Членот 342 од Договорот за функционирањето на ЕУ предвидува Советот едногласно, преку регулативи, да ги утврдува правилата за јазиците на институциите на Унијата, без да се засегаат посебните одредби од Статутот на Судот на правдата.
„Користењето на терминот македонски јазик во преговарачката рамка на ЕУ не е ист правен акт со потребата од нова едногласна одлука за негово вклучување меѓу официјалните јазици на ЕУ во иднина“, напиша Милошоски.
Како причина за загриженост тој ја посочува едностраната декларација на Бугарија од јули 2022 година. Во документот Софија наведува дека споменувањето на македонскиот јазик во документите на ЕУ не треба да се толкува како негово признавање од бугарска страна. Станува збор за став на Бугарија, изложен во нејзината декларација.
Врз таа основа, Милошоски оценува дека Бугарија би можела да го блокира вклучувањето на македонскиот меѓу службените јазици при евентуалното членство на земјата. Таквиот исход во објавата е негова политичка проценка.
Тој ги обвинува претходните влади предводени од СДСМ и ДУИ дека со прифаќањето на Договорот за добрососедство од 2017 година и вториот билатерален протокол од 2022 година создале долгорочни ризици. Критики упатува и кон Зоран Заев и Бујар Османи, поврзувајќи ги нивните одлуки со внесувањето на билатералните прашања во процесот на европска интеграција.
Според Милошоски, за обезбедување поддршка за македонскиот јазик ќе бидат потребни континуиран дипломатски ангажман, политички напор и силни сојузници.
Во објавата тој се осврнува и на Црна Гора, тврдејќи дека во Брисел се разговара за вклучувањето на црногорскиот јазик во идниот пристапен договор. Според неговите наводи, кај дел од членките постојат јазични дилеми, како и прашања за трошоците и организацијата на преводот во европските институции.
Милошоски заклучува дека односот на Бугарија кон Македонија, според неговата оценка, е далеку од прагматичноста што ја покажуваат други европски држави во надминувањето на историските спорови.
