Куминот е ароматичен зачин што често се користи во индиската, блискоисточната и латиноамериканската кујна. Освен по препознатливиот вкус, тој привлекува внимание и поради истражувања за неговото можно влијание врз телесната тежина и маснотиите во крвта.
Сепак, тврдењето дека една лажица дневно ќе ве „преполови“ создава погрешна слика. Резултатите што најчесто се споменуваат се добиени во рамки на контролирана исхрана со намален внес на калории, а не само со додавање зачин во вообичаените оброци.
Дополнителна забуна создаваат сличните називи. Кумин, ким и црн ким се три различни растенија, со различен вкус и примена.
Што покажало истражувањето за куминот?
Во истражување објавено во 2014 година учествувале 88 жени со прекумерна тежина или дебелина, поделени во две групи. Во текот на три месеци, едната група внесувала вкупно три грама мелен кумин дневно, додаден во јогурт и распределен во два оброка. Другата добивала јогурт без зачинот.
Сите учеснички добивале совети за слабеење и индивидуално пресметана исхрана со околу 500 калории помалку од проценетите дневни потреби. Значи, не станувало збор за исто мени од 1.200 калории за сите.
Групата што внесувала кумин забележала поголемо намалување на тежината, обемот на половината и телесните масти. Просечното намалување на тежината изнесувало околу 6,2 килограми, наспроти околу 4,2 килограми во контролната група. Биле забележани и подобрувања кај одредени показатели за холестеролот и триглицеридите.
Ова мало, тримесечно истражување дава причина за дополнително проучување, но не докажува дека зачинот самостојно предизвикува слабеење или дека секој ќе постигне исти резултати. Количината користена во него не е универзална препорака за секојдневен внес. Истражувањето не покажало значаен ефект врз шеќерот во крвта на гладно, па од него не може да се заклучи дека куминот спречува дијабетес.
Каков вкус има куминот и каде се користи?
Куминот, со латински назив Cuminum cyminum, има топла, земјена и благо орашеста арома. Неговиот вкус е изразен, но не е лут како чилито.
Се продава во цели зрна или мелен. Често се користи во кари, мешавини како гарам масала, јадења со мешунки, ориз, зеленчук и месо. Може да се додаде и во јогурт, преливи и салати.
Краткото тостирање на целите зрна ја засилува аромата. Поради интензивниот вкус, најдобро е да се почне со мала количина и да се приспособи според јадењето.
Иако во секојдневниот говор се нарекуваат семки, зачинот ботанички се добива од сувите плодови на растението.
Кимот е друг зачин
Кимот, од растението Carum carvi, има поинаква арома — горчливо-слатка, со ноти што потсетуваат на анасон. Особено е застапен во централноевропската и северноевропската кујна.
Се користи во леб и печива, чорби, јадења со компир, кисела зелка и одредени видови сирење. Може да се употребува цел или мелен, но и кај него е потребно внимателно дозирање.
Зрната обично се потемни и позакривени од оние на куминот. И кимот што го користиме како зачин претставува сушен плод, иако најчесто го нарекуваме семе.
Како најлесно да ги разликувате?
Куминот обично има посветли, поиздолжени зрна и топла, земјена арома. Кимот е потемен, позакривен и има поизразен горчливо-сладок мирис.
За да избегнете забуна при купувањето, проверете го латинскиот назив на пакувањето: Cuminum cyminum за кумин и Carum carvi за ким. Сличните народни имиња не значат дека зачините се заменливи во секој рецепт.
Што е црн ким?
Под називот црн ким често се продава семето на Nigella sativa. Тоа е посебно растение, од различно ботаничко семејство од кимот и куминот.
Неговите ситни црни семки имаат специфична, благо горчлива и зачинска арома. Се користат во блискоисточната и јужноазиската кујна, меѓу другото за посипување леб и печива.
Резултатите од истражувањето со кумин не треба да се пренесуваат врз кимот или црниот ким. При изборот на зачин, најважно е да знаете кое растение го купувате и каков вкус сакате да му дадете на оброкот.
