Повеќе од 8.000 жабји коски во еден стар ров во Англија со години ги оставаа археолозите без јасен одговор. Сега, нова анализа покажува дека зад необичниот наод најверојатно стојат птици грабливки кои ловеле жаби на тоа место пред околу 1.700 години.
Коските биле пронајдени при археолошки ископувања поврзани со проширувањето на патот А14 меѓу Кембриџ и Хантингдон. Нивниот голем број на толку мал простор веднаш отворил прашање: како толку многу остатоци завршиле заедно во еден ров?

Истражувачи од Универзитетот во Борнмут и Музејот за лондонска археологија повторно ги разгледале наодите. Со споредување на трагите врз коските и со датирање, тие дошле до заклучок дека жабите најверојатно биле плен на птици, меѓу кои и бувови.
Трагите на коските го насочиле истражувањето
Необичните остатоци биле откриени за време на работите меѓу 2016 и 2018 година. Оттогаш биле разгледувани повеќе можни објаснувања за нивното натрупување на едно место.
Истражувачите ги споредиле оштетувањата на жабјите коски со траги документирани во претходни истражувања. Нивниот изглед укажувал дека животните биле изедени од птици грабливки.

Како најверојатни „осомничени“ се издвоиле мочуришните бувови, а можно е во областа да ловеле и други птици грабливки. Научниот труд го претставува ова како најверојатно објаснување врз основа на достапните докази.
Радиојаглеродното датирање покажало дека остатоците се стари околу 1.700 години, односно потекнуваат од периодот кога Британија била под римска власт.
Понатамошната анализа на коските од предните екстремитети покажала дека многу од жабите биле млади и угинале во есента или зимата од нивната прва година.
Како се собрале толку многу остатоци?
Археолошките податоци укажувале дека ровот се исполнил во релативно краток период, можеби во текот на една година. Тоа ги навело истражувачите да испитаат каква била природната средина во тоа време.
Според Универзитетот во Борнмут, водите во мочуришниот предел постепено се повлекувале, создавајќи услови во кои жабите можеле да се размножуваат. Истовремено, делови од шумите биле расчистувани за напасување добиток.
Поотворениот предел можел да им помогне на птиците полесно да го забележат пленот. Истражувачите користеле и податоци од полен, јаглен и остатоци од полжави за да ги проучат промените во околината.
Наодот дава увид не само во животот на животните, туку и во начинот на кој природниот предел се менувал под влијание на луѓето. Според авторите, можно е областа во одредени делови од годината да била поретко посетувана, што им оставало повеќе простор на птиците да ловат.
Иако не може со сигурност да се утврди секој настан од таа далечна зима, малите коски им помогнале на научниците да состават слика за еден необичен момент од природното минато на областа.
Извор: Универзитет во Борнмут и Environmental Archaeology – научен труд.






