Оревовката, еден од најпознатите традиционални домашни ликери на Балканот, повторно добива на популарност меѓу љубителите на старите рецепти и природните вкусови. Подготвена од млади зелени ореви, овој ароматичен напиток со децении бил неизоставен дел од домашните остави, а речиси секое семејство имало своја верзија на рецептот што се пренесувал од генерација на генерација.
Подготовката на оревовката традиционално започнува кон крајот на мај и во првите недели од јуни, кога зелените ореви сè уште се меки и лесно можат да се пресечат со нож. Токму во овој период плодот е богат со природен јод, витамин Ц, минерали, растителни масла и антиоксиданси, состојки поради кои оревите со векови се користеле во народната исхрана и традиција.
Нашите баби и дедовци ја чувале оревовката во стаклени шишиња на темно и ладно место, а најчесто се служела како аперитив, по оброк или во мали количини за време на сезонски настинки и намален апетит.
Според билкарите и познавачите на традиционалните рецепти, најквалитетна оревовка се добива кога оревите се набрани додека плодот е млад и мек. При подготовката се препорачува користење ракавици, бидејќи зелените ореви испуштаат природен темен пигмент кој силно ја обојува кожата.
Еден од најпознатите рецепти е оревовка со мед и зелени ореви. За нејзина подготовка потребни се 40 млади ореви, еден килограм мед и еден литар домашна ракија. Оревите се сечат на четвртинки, се ставаат во стаклена тегла, се додава медот и ракијата, а по желба и зрна кафе или стапче ванила. Смесата се остава околу 40 дена на сончево место, по што се процедува и се складира во шишиња.
Подеднакво популарна е и традиционалната оревовка со шеќер. Во овој рецепт се користат 40 зелени ореви, килограм шеќер и еден до два литри домашна комова ракија. Оревите се ставаат во тегла заедно со шеќерот и се оставаат на сонце околу четири недели за да пуштат темен ароматичен сок. Потоа се додава ракијата и смесата зрее уште околу 40 дена. За побогат вкус многумина додаваат цимет, каранфилче или кора од лимон и портокал.
Постојат и поедноставни варијанти, како оревовката со ванила, која се подготвува од десет зелени оревчиња, литар ракија, шеќер и ванилин шеќер. По четириесетдневно зреење на сонце, напитокот добива темна боја, богат мирис и препознатлива слатко-горчлива арома.
Иако оревовката традиционално се поврзува со добро варење, подобар апетит и зајакнување на организмот, експертите потсетуваат дека станува збор за алкохолен пијалак и не треба да се смета за лек или замена за медицинска терапија.
Лицата со заболувања на штитната жлезда, црниот дроб или желудникот, како и бремените жени, доилките и луѓето кои примаат одредена терапија, задолжително треба да се консултираат со лекар пред нејзина употреба.
Познавачите на домашните ликери советуваат секогаш да се користат свежи и меки зелени ореви, смесата да се подготвува исклучиво во стаклени садови и да се избегнува употреба на метални лажици при мешањето. Дополнително, оревовката треба да се чува на темно и ладно место, бидејќи со текот на времето нејзиниот вкус станува побогат, помек и поароматичен.
Токму затоа, и покрај современите пијалаци и индустриското производство, домашната оревовка останува симбол на традицијата и еден од најценетите домашни ликери на Балканот.
