Оземпик не е брза диета: Кому е наменет лекот и кој треба да биде особено внимателен?

Интересот за Оземпик поради слабеењето често ја засенува неговата основна намена – лекување возрасни лица со дијабетес тип 2. Станува збор за лек на рецепт, чија употреба бара медицинска проценка, избор на соодветна терапија и следење на несаканите дејства.

Оземпик содржи семаглутид и се применува како поткожна инјекција еднаш неделно. Помага во регулирањето на шеќерот во крвта, во комбинација со соодветна исхрана и физичка активност. Намалувањето на телесната тежина може да биде дополнителен ефект од терапијата.

Семаглутид дејствува врз рецепторите за хормонот GLP-1, помага во регулирањето на апетитот и го зголемува чувството на ситост. Може да го забави и празнењето на желудникот.

Оземпик и Вегови ја содржат истата активна супстанција, но имаат различни одобрени намени и режими на дозирање. Во Европската Унија, Вегови е одобрен за контрола на тежината кај возрасни со индекс на телесна маса од најмалку 30, или од најмалку 27 ако имаат и здравствен проблем поврзан со тежината. Се користи со намален калориски внес и физичка активност.

Тоа значи дека лекувањето на дебелината има медицински критериуми. Неколку несакани килограми сами по себе не се доволна причина за самостојно започнување терапија.

Кога лекот не треба да се користи?

Според европските информации за Оземпик, семаглутид не треба да се употребува во бременост или при доење. При планирана бременост се прекинува најмалку два месеца однапред, во договор со лекар. Оземпик не е наменет за дијабетес тип 1, не е замена за инсулин и неговата безбедност и ефикасност кај лица под 18 години не се утврдени.

Лекот не се применува кај лица со сериозна алергиска реакција на семаглутид или на неговите состојки. Американското упатство дополнително го наведува како контраиндициран кај лична или семејна историја на медуларен карцином на тироидната жлезда и кај синдромот мултипла ендокрина неоплазија тип 2 – MEN 2. Ова предупредување не се однесува автоматски на секое заболување на тироидната жлезда.

Бубрежната болест, ретинопатијата и претходниот панкреатитис не се иста категорија ризик. Неточно е сите овие состојби да се претставуваат како општа забрана за лекот.

Кај претходен панкреатитис е потребна претпазливост. Ако за време на терапијата се посомнева на акутен панкреатитис, лекот се прекинува, а при потврдена дијагноза не се започнува повторно. Дијабетичната ретинопатија бара внимателно следење, особено кај пациенти што примаат инсулин. Тешката гастропареза, односно значително забавено празнење на желудникот, е состојба кај која семаглутид не се препорачува.

Бубрежната болест не е автоматска контраиндикација. Во САД, Оземпик има и одобрена намена за намалување одредени бубрежни и кардиоваскуларни ризици кај возрасни со дијабетес тип 2 и хронична бубрежна болест. Сепак, повраќањето и дијарејата можат да предизвикаат дехидратација и влошување на бубрежната функција.

Најчестите несакани дејства вклучуваат гадење, повраќање, дијареја, запек и болки во стомакот. Ризикот од премногу низок шеќер се зголемува кога лекот се комбинира со инсулин или одредени други антидијабетични лекови.

Ненадејна загуба или брзо влошување на видот бара итно медицинско јавување. МАЛМЕД има објавено предупредување за NAION, многу ретко очно несакано дејство поврзано со семаглутид.

Терапијата не треба да се започнува, менува или набавува преку непроверени канали заради брзо слабеење. Одлуката треба да се заснова на здравствената состојба, другите лекови што пациентот ги прима и проценката на користа и ризиците.

Scroll to Top