Во денови кога температурите се приближуваат до 40 Целзиусови степени, многумина посегнуваат по чаша ладна газирана минерална вода со мраз и парче лимон како најдобро освежување. Меѓутоа, експертите предупредуваат дека иако ваквиот напиток создава чувство на свежина, тој не треба да биде главниот извор на течности во текот на големите жештини.
Причината е што газираната минерална вода, покрај течност, содржи и значителни количини минерали, особено натриум, кој во некои видови е присутен во многу високи концентрации.
По што се разликува од обичната вода?
За разлика од обичната вода за пиење, газираната минерална вода природно содржи минерали како натриум, калциум и магнезиум. Иако овие минерали се корисни, прекумерниот внес на натриум за време на летните горештини може дополнително да го отежне одржувањето на правилната рамнотежа на течностите во организмот.
Во текот на жешките денови телото преку потење губи големи количини вода, па затоа експертите советуваат внимателно да се следи количината на газирана минерална вода што се консумира.
Зошто жедта исчезнува само привремено?
Јаглеродниот диоксид во газираната вода создава чувство на исполнетост во желудникот, поради што мозокот привремено добива впечаток дека жедта е задоволена.
Иако по една чаша се чувствувате освежено, клетките во организмот можат и понатаму да останат недоволно хидрирани. Поради тоа, дехидратацијата може постепено да напредува без да биде веднаш забележлива.
Може да предизвика надуеност и дополнително да ги оптовари бубрезите
Консумирањето поголеми количини газирана минерална вода може да предизвика надуеност, чувство на тежина во стомакот и лесна непријатност. Воедно, жедта брзо повторно се појавува, па многумина продолжуваат да пијат уште повеќе газирана вода, иако нејзиниот освежувачки ефект постепено се намалува.
Самата газирана минерална вода не е штетна за бубрезите, но прекумерното внесување во услови на екстремни температури може дополнително да ги оптовари. Бубрезите мора да го исфрлат вишокот натриум токму во период кога организмот поради интензивното потење располага со помалку вода.
Кој треба да биде особено внимателен?
Најголем ризик претставува зголемениот внес на сол преку минералната вода.
Посебна претпазливост се препорачува кај лица кои имаат:
висок крвен притисок,
заболувања на бубрезите,
склоност кон задржување течности.
За овие лица лекарите советуваат количината на минерална вода да биде усогласена со препораките од матичниот лекар или специјалист.
Што препорачува Светската здравствена организација?
И Светската здравствена организација (СЗО) предупредува дека повеќето луѓе секојдневно внесуваат повеќе натриум отколку што му е потребно на организмот. Намалувањето на внесот на сол е една од клучните препораки за зачувување на здравјето и намалување на ризикот од бројни хронични заболувања.
Не треба целосно да се избегнува, туку да се консумира умерено
Експертите не препорачуваат целосно исфрлање на газираната минерална вода од исхраната, туку умерена консумација.
Вообичаено, една до две чаши дневно се сметаат за разумна количина и во текот на најтоплите денови. Поголеми количини можат да го зголемат внесот на натриум и да придонесат за чувство на надуеност.
Основниот извор на хидратација при високи температури и понатаму треба да биде обичната вода, по можност на собна температура или благо разладена, бидејќи кај некои луѓе многу ладната вода може да предизвика непријатност во желудникот.
Едноставен трик за подобра хидратација
Стручњаците советуваат покрај секоја чаша газирана минерална вода да се испие и една чаша обична вода. Така организмот добива доволно течности, а истовремено може да се ужива и во освежувачкиот вкус на минералната вода.
За дополнителен вкус без внесување дополнителна сол, во обичната вода може да се додадат листови нане или парчиња краставица.
Иако газираната минерална вода придонесува за внес на течности, експертите нагласуваат дека во периоди на екстремни горештини обичната вода останува најдобриот избор за ефикасна хидратација, додека газираната минерална вода треба да се консумира умерено и како дополнување, а не како главен извор на течности.
