Денеска се одбележува Велика сабота – ден исполнет со тишина, молитва и длабока духовна подготовка за најголемиот христијански празник, Велигден. Овој ден претставува премин од тага кон надеж, симболизирајќи го моментот кога Исус Христос бил во гробот, додека, според верувањето, неговиот дух се наоѓал во подземниот свет.
Велика сабота е дел од Страсната седмица и се смета за ден на тивко исчекување на Христовото воскресение. Во православната традиција, верниците го минуваат денот во мир и молитва, избегнувајќи веселби и гласни активности, со цел духовно да се подготват за радоста што следува.
Во црквите се одржуваат богослужби кои го симболизираат Христовиот погреб, при што верниците се поклонуваат пред плаштеницата и палат свеќи, изразувајќи почит и вера. Во текот на литургијата, симболично се означува преминот од темнина кон светлина, најавувајќи го воскресението.
Покрај духовниот аспект, Велика сабота е и ден на подготовки за празникот. Во домовите се завршуваат последните активности – се подготвува велигденската трпеза, се уредува домот, а во некои семејства се вапцаат и јајца доколку тоа не било направено на Велики петок.
Според народните обичаи, денот треба да помине во мир, без кавги и тешки работи, а се верува дека добро дело направено на овој ден носи благосостојба и среќа во текот на целата година.
Вечерта кулминира со полноќната богослужба, кога верниците го дочекуваат најрадосниот момент – објавувањето на Христовото воскресение со поздравот „Христос воскресе“, со што завршува периодот на тишина и започнува празничната радост.
