Македонија денеска го одбележува 11 Октомври – Денот на народното востание, со кој се навршуваат 85 години од почетокот на организираната вооружена антифашистичка борба во 1941 година. Празникот е симбол на македонскиот непокор, стремежот кон слобода и жртвата на генерациите што се бореле за национално и социјално ослободување.
Историските настани во Прилеп и Кумановско го означиле почетокот на Народноослободителната антифашистичка војна во Вардарска Македонија, отворајќи ново поглавје во борбата за македонска државност.
Прилепските акции го означиле почетокот на востанието
На 11 октомври 1941 година, борците од Првиот прилепски партизански одред ги нападнале бугарската полициска станица и затворот во Прилеп, а биле преземени и акции за прекинување на електричните и телефонските врски.
Овие дејства станале историски симбол на почетокот на востанието против фашистичката окупација и на решителноста на македонскиот народ да се избори за слобода.
Веќе следниот ден, на 12 октомври, отпорот се проширил и во Кумановско. Во месноста Менкова Колиба бил формиран Карадачкиот партизански одред, а во Студена Вода Кумановскиот, познат и како Козјачки партизански одред. Нивното формирање и борбените дејства биле дел од првите чекори на вооруженото востание во овој крај.
Продолжување на слободарските традиции
Народното востание од 1941 година се надоврзува на долгата традиција на отпор и борба за слобода, олицетворена во Карпошовото, Разловечкото, Кресненското и Илинденското востание.
Неговото значење се огледува во поврзувањето на антифашистичката борба со стремежите за самобитност, државност и поправедно општество.
Осум и пол децении подоцна, 11 Октомври останува ден на сеќавање и почит кон борците и нивната жртва, но и потсетник на вредностите на слободата, солидарноста и достоинството врз кои се темели современата македонска држава.
