Лукот, лимонот и циметот често се споменуваат во домашните рецепти за подобрување на мастите во крвта. Овие состојки можат да бидат дел од разновидна исхрана, но резултатите од истражувањата за поединечни препарати не можат автоматски да се пренесат врз секоја домашна мешавина.
Најмногу податоци меѓу овие состојки има за лукот. Според американскиот Национален центар за комплементарно и интегративно здравје (NCCIH), додатоците во исхраната што содржат лук можат скромно да ги намалат вкупниот и LDL-холестеролот кај лица со покачени вредности. Тоа, сепак, не утврдува дека две чешниња лук дневно или сируп подготвен дома ќе го дадат истиот резултат.
Лукот може да предизвика стомачни болки, гасови и мачнина. Додатоците со лук можат да го зголемат ризикот од крвавење, особено при истовремена употреба на антикоагуланси или аспирин, поради што нивното воведување треба да се усогласи со лекар.
Циметот, исто така, е предмет на истражувања, особено во однос на шеќерот во крвта. Но, според NCCIH, доказите засега не се доволно јасни за да се препорачува како третман за здравствена состојба. Резултатите се отежнати и од разликите меѓу видовите цимет и препаратите што се испитуваат.
Во количините што вообичаено се користат како зачин, циметот генерално е безбеден. Поголеми количества и долготрајна употреба бараат претпазливост. Видот касија може да содржи повеќе кумарин, соединение што може да биде проблематично за чувствителни лица, особено за оние со заболување на црниот дроб.
И зелениот чај е истражуван поради можниот ефект врз холестеролот. Во анализи на клинички испитувања е забележано мало намалување на вкупниот и LDL-холестеролот, но без значаен ефект врз триглицеридите. Повеќето испитувања користеле екстракти, па резултатите не се директно применливи на една шолја чај. Концентрираните екстракти имаат и поинаков безбедносен профил од чајот како напиток.
Лимонот и ѓумбирот можат да се користат за вкус во јадења и напитоци. Нивното мешање со лук, оцет и мед, меѓутоа, само по себе не создава докажана терапија. Кај домашните сирупи треба да се земе предвид и медот, кој внесува дополнителни шеќери и калории. Ограничувањето на додадените шеќери е дел од исхраната што го поддржува здравјето на срцето.
Недоволно поткрепени се и ветувањата за „детоксикација“ или „чистење“ со билни мешавини. NCCIH наведува дека нема убедливи истражувања што ја потврдуваат ефикасноста на детокс-диетите за отстранување токсини. Чувството на олеснување по одреден напиток не е доказ дека холестеролот или триглицеридите се намалиле.
За контрола на холестеролот, подобро поткрепени мерки се намалувањето на заситените масти, поголемиот внес на растворливи растителни влакна од овес, мешунки и овошје, редовната физичка активност и управувањето со телесната тежина.
Напредокот се следи со лабораториски анализи и процена од лекар. Домашните напитоци не треба да бидат причина за прекинување или самостојно менување на пропишаната терапија.
