Необични метални конструкции на покривот на базиликата „Свети Петар“ во Ватикан го привлекле вниманието на еден турист. Заинтригиран од кружните носачи со шилци, тој објавил фотографија на „Редит“ и ги прашал корисниците дали знаат за што служат.
Следувале различни претпоставки, но и шеговити коментари. Одговорот, сепак, води до стара традиција: свеченото осветлување на базиликата со пламен, многу пред современата електрична расвета.
Носачи за свеќи, сочувани на куполата
Металните носачи служеле за поставување свеќи на надворешните делови од базиликата. Архитектот Пјетро Павиљанити ги опишува ваквите елементи на ребрата на куполата како остатоци од традицијата на свечено осветлување, која се практикувала од XVII до средината на XX век.
За време на посебни верски прослави, светлината ги исцртувала архитектонските линии на монументалната градба. Зад впечатливиот ноќен призор стоела внимателна подготовка и работа на голема височина.
Работници се спуштале од куполата за да го запалат осветлувањето
Задачата ја извршувале работниците познати како „санпјетрини“, задолжени за грижата и одржувањето на базиликата.
Во интервју објавено во „L’Osservatore Romano“ се опишува како тие се спуштале од ребрата на куполата и од истурените делови на фасадата за прво да постават, а потоа истовремено да запалат илјадници факели, додека одѕвонувале камбаните на „Свети Петар“.
Работата барала вештина, прецизност и добра координација. Со помош на јажиња, работниците стигнувале до тешко достапните места на кои требало да се постави осветлувањето.
Мал детал што раскажува голема приказна
Со развојот на електричната расвета, ваквиот начин на свечено осветлување постепено бил заменет со посовремени решенија.
Сочуваните метални носачи останале сведоштво за времето кога блескавата силуета на базиликата зависела од рачната работа на луѓето високо над плоштадот. Деталот што го забележал туристот така открил дел од историјата што лесно може да остане незабележан покрај величествената архитектура.
