Емулгаторите и засладувачите ја подобруваат текстурата, вкусот и трајноста на многу производи, но истражувањата покажуваат дека одредени супстанции можат да влијаат и врз цревниот микробиом. Сепак, резултатите не значат дека сите адитиви се штетни или дека секоја преработена намирница треба да се исфрли од исхраната.
Цревниот микробиом претставува сложена заедница од микроорганизми што живеат во дигестивниот систем. Научниците истражуваат како различните состојки во храната го менуваат неговиот состав и дали тие промени имаат долгорочно значење за здравјето.
Меѓу најпроучуваните адитиви се емулгаторите, кои помагаат водата и мастите да останат измешани и на производите им даваат порамномерна структура. Се користат во различни сосови, десерти, печива и други индустриски производи.
Во мало контролирано истражување со 16 здрави возрасни лица била испитувана карбоксиметилцелулозата, состојка што се користи како згуснувач и емулгатор. Седум учесници внесувале по 15 грама дневно во текот на 11 дена, додека останатите добивале иста исхрана без тој додаток.
Кај групата што го внесувала емулгаторот биле забележани промени во составот на цревните микроорганизми, намалување на нивната разновидност и нешто поизразена непријатност во стомакот по оброк. Малиот број учесници, краткото траење и конкретната испитувана доза го ограничуваат пренесувањето на резултатите врз секојдневната исхрана на целото население.
Слични прашања се поставуваат и за засладувачите. Во друго контролирано истражување со 120 здрави возрасни лица, во текот на две недели биле испитувани четири различни засладувачи.
Биле забележани промени во микробиомот, а кај групите што внесувале сахарин и сукралоза и влошување на одговорот на организмот на глукоза. Реакциите се разликувале меѓу учесниците. Овие наоди не докажуваат дека секој засладувач предизвикува дијабетес, туку отвораат прашања за индивидуалните и долгорочните ефекти.
При толкувањето на ваквите студии важно е да се разликува промена во микробиомот од докажано заболување. Наведените краткорочни испитувања не утврдуваат дека адитивите кај луѓето предизвикуваат рак на дебелото црево, синдром на иритабилно црево или воспалителна болест на цревата.
И самата ознака „Е“ на декларацијата не е доказ за опасност. Во Европската Унија адитивите се проценуваат пред да бидат дозволени за употреба, а нивната безбедност повторно се разгледува според достапните научни податоци.
За секојдневната исхрана, практичниот пристап е да се гледа целиот состав на производот: количината на растителни влакна, шеќери, сол и масти, како и зачестеноста на консумирањето. Кратката листа на состојки сама по себе не гарантира подобар нутритивен избор.
Разновидното мени со зеленчук, овошје, мешунки и интегрални житарки останува добра основа. Корисни можат да бидат и замрзнатите и конзервираните намирници, кога немаат додадени шеќери или прекумерно количество сол. Целта е постепено подобрување на навиките и поголем удел на хранливи, минимално преработени производи.
