На денешен ден, 5 октомври, се навршуваат 19 години од последниот концерт на Тоше Проески. Во 2007 година, пред илјадници луѓе на тогашниот Градски стадион во Скопје, тој одржа вечер исполнета со музика и силни емоции. Никој во публиката не можеше да знае дека тоа ќе биде неговото последно големо заедничко пеење со неа.
Концертот имаше хуманитарен карактер и се одржа под мотото „Образованието е одговорност на сите“. Организиран во соработка со УСАИД, беше посветен на подобрување на условите во македонските училишта. Тоа беше трет пат Тоше да го наполни Градскиот стадион во Скопје.
На сцената му се придружија Антонија Шола, Бојан Маровиќ, Марија Шестиќ и Адријан Гаџа. Пред публиката го претстави и својот тогашен албум „Игри без граници“, од кој песните веќе се слушаа низ целиот регион. Според сведоштвата објавени по концертот, на стадионот имало повеќе од 25.000 посетители.
Особено се памети неговото обраќање на крајот од вечерта. Тој им порача на присутните дека сака следната година да ги види таму во уште поголем број. Денес тие зборови се слушаат со сосема поинаква тежина.
Само 11 дена подоцна, на 16 октомври 2007 година, Тоше загина во сообраќајна несреќа на автопатот кај Нова Градишка во Хрватска. Имаше 26 години. Веста за неговата смрт ја потресе Македонија и публиката ширум Балканот, каде што неговите песни веќе имаа огромна популарност.
Последниот концерт остана запаметен и по својата хуманитарна порака. Тоше и претходно учествуваше во бројни добротворни активности, а беше и национален амбасадор на добрата волја на УНИЦЕФ. Со настапот на 5 октомври уште еднаш ја поврза музиката со помошта за другите.
Неговите обожаватели продолжија да го одбележуваат овој датум. Во годините по неговата смрт се организираше манифестацијата „Биди и ти дел од ѕвезденото небо на Тоше“, на која се пееја неговите песни во спомен на последната концертна вечер.
Деветнаесет години подоцна, 5 октомври останува датум на кој се паметат неговиот глас, преполниот стадион и блискоста што ја имаше со публиката. Шеснаесетти октомври потсетува на трагичната загуба, но неговата музика и понатаму живее меѓу генерациите што го слушаа тогаш и оние што го открија подоцна.
