Магловито утро, капки дожд на прозорецот и топла просторија за многумина создаваат пријатна, романтична атмосфера. Кај некои луѓе, ваквите призори можат да имаат и сексуална димензија. Во описите на необични сексуални интереси се среќава терминот „небулофилија“, кој се поврзува со возбуда предизвикана од магла.
Изразот не е нов. Психологот Марк Грифитс го споменува во свои текстови уште во 2013 година, повикувајќи се на претходна литература. Но, истовремено нагласува дека не пронашол научни истражувања или клинички студии што би ги објасниле зачестеноста и причините за ваквите интереси. Затоа, тврдењата дека станува збор за нов тренд што сè повеќе се шири меѓу жените треба да се земат со резерва.
Во популарните текстови, значењето често се проширува и на пареа, замаглени стакла и други призори со намалена видливост. Привлечноста се објаснува преку чувството на таинственост, приватност и оддалеченост од надворешниот свет. Сепак, тоа се можни толкувања на личното доживување, а не научно утврден механизам.
Важна е разликата меѓу уживањето во атмосферата и сексуалната возбуда. Некој може да обожава магливи пејзажи, дождливи вечери или престој во топла просторија без тие воопшто да имаат сексуално значење за него. Самата љубов кон ваквите призори не е доволна за да се нарече фетиш.
Исто така, необичен сексуален интерес сам по себе не значи психичко нарушување. Американската психијатриска асоцијација прави разлика меѓу сексуална склоност и нарушување, кај кое се присутни значително лично страдање, нарушено секојдневно функционирање или повредување на други лица.
Небулофилијата останува слабо истражуван поим. Таа може да послужи како повод за разговор за различните начини на кои луѓето ја доживуваат привлечноста, но не и како основа секој романтичен впечаток од маглата или дождот да се претвори во сексуална етикета.
