Каде боли каменот во бубрегот и како да ја препознаете бубрежната колика?

Болката предизвикана од камен во бубрегот може да биде исклучително силна и најчесто се појавува ненадејно. Нејзината локација и начинот на кој се шири може да упатуваат на бубрежна колика, но сигурна дијагноза може да постави само лекар.

Каменот обично не предизвикува силна болка додека мирува во бубрегот. Проблемите најчесто започнуваат кога ќе навлезе во уретерот – тесниот канал низ кој урината се движи од бубрегот кон мочниот меур – и ќе го попречи нејзиното истекување.

Каде точно се чувствува болката?

Бубрежната колика најчесто започнува во страничниот дел од грбот, под долните ребра, на страната каде што се наоѓа каменот. Болката може да се прошири кон:

  • страничниот и долниот дел на стомакот;
  • препоните;
  • тестисот кај мажите;
  • надворешниот генитален предел кај жените.

Како што каменот се движи низ уретерот, може да се менува и местото на болката. Таа обично доаѓа во бранови, станува посилна, привремено попушта, па повторно се засилува.

Лицето честопати не може да пронајде положба во која ќе му биде полесно и постојано се движи или се превртува. Тоа е различно од некои мускулни болки, при кои мирувањето во определена положба може да донесе олеснување.

Симптоми што можат да се појават

Покрај силната болка, каменот може да предизвика:

  • печење или болка при мокрење;
  • честа и итна потреба за мокрење;
  • исфрлање мали количества урина;
  • крв во урината, која може да изгледа розово, црвено или кафеаво;
  • заматена урина или непријатен мирис;
  • мачнина и повраќање;
  • зголемено потење и немир.

Температурата и треската не треба да се сметаат за вообичаен дел од бубрежната колика. Тие може да укажуваат на инфекција зад затнат уринарен пат, состојба која бара итна медицинска помош.

Како се разликува од мускулна болка?

Мускулната болка почесто е поврзана со претходен физички напор, нагло движење или повреда. Обично се влошува при наведнување, вртење, притисок или активирање на погодениот мускул.

Болката од камен најчесто:

  • започнува ненадејно;
  • е силна и грчевита;
  • доаѓа во бранови;
  • се шири од слабината кон долниот стомак и препоните;
  • може да биде придружена со промени при мокрењето.

Сепак, слични тегоби може да предизвикаат уринарна инфекција, воспаление на слепото црево, заболување на жолчката, гинеколошка состојба или друг проблем во стомакот. Самата локација на болката не е доволна за дијагноза.

Што може безбедно да се направи дома?

Ако симптомите се лесни, каменот е претходно дијагностициран и лекарот проценил дека може самостојно да се исфрли, може да помогнат:

  • нормален и рамномерен внес на течности;
  • топол облог на болното место;
  • одмор и избегнување голем физички напор;
  • земање терапија само според совет од лекар или фармацевт;
  • собирање на исфрленото камче за лабораториска анализа.

При акутна силна болка не треба насила да се пијат големи количества вода. Тоа нема нужно да го истурка каменот, а може да ги зголеми болката и мачнината ако уринарниот пат е затнат.

Лимоновиот сок содржи цитрати и може да има улога во превенцијата на одредени видови камења, но не претставува третман за акутна бубрежна колика. Намалувањето на солта е општо корисно, додека ограничувањето на оксалатите треба да зависи од видот на каменот и лекарската препорака.

Кога е потребна итна медицинска помош?

Не одложувајте лекарски преглед ако имате:

  • силна болка која не се смирува;
  • температура или треска;
  • постојано повраќање;
  • отежнато или целосно прекинато мокрење;
  • изразена слабост, збунетост или несвестица;
  • видлива крв во урината;
  • само еден функционален бубрег или позната бубрежна болест.

Итна процена е потребна и кај бремени жени, деца, повозрасни лица и пациенти со ослабен имунитет.

Како се поставува дијагнозата?

Лекарот може да побара анализа на урината, крвни испитувања и снимање со ултразвук или компјутерска томографија. Со овие прегледи се утврдуваат големината и местоположбата на каменот, како и дали постои застој на урината или инфекција.

Помалите камења понекогаш се исфрлаат самостојно со соодветна терапија и следење. Кај поголеми камења или блокада може да биде потребно нивно разбивање со ударни бранови, ендоскопско отстранување или друга уролошка процедура.

Болката што се движи од слабината кон препоните е карактеристична за камен во уретерот, но не треба да биде единствената основа за самодијагностицирање. Навремениот преглед е најсигурниот начин да се утврди причината и да се спречат компликации.

Scroll to Top